Be-MINE & C-Mine

SONY DSCSONY DSCSONY DSCIMG_2634

Het mijnmuseum in Beringen was één van de musea die op onze bucket list stond voor deze zomer. We wisten op voorhand niet wat we konden verwachten van dit museum. Bezorgd vroeg ik aan de museumbediende of de ondergrondse simulatie niet te eng ging zijn voor onze kleinste jongens. Ze stelde ons meteen gerust dat de simulatie heel kindvriendelijk was. Deze simulatie met gids start drie keer per dag. Vermits we er pas na twaalven waren besloten we eerst de simulatie te doen en pas daarna de rest van het museum. In de cafetaria zou de gids ons oppikken.

Na een koffietje was daar de gids: Paul – “Polleke”. Paul heeft zelf jarenlang in de mijn van Beringen gewerkt. Hij nam ons mee naar de kelder. We waren met een 20tal bezoekers, wat maakte dat we de uitleg goed konden volgen. De museumbediende had trouwens gelijk want de simulatie werd heel kindvriendelijk aangepakt en ook voor hun vragen was er ruimte. Stap voor stap ontdekten we hoe het er in een mijn aan toe ging. Onze kennis werd serieus bijgespijkerd. We leerden over stempels, mijngas, pijlers, schachten,… Zo wist ik bijvoorbeeld niet dat de liftkoker waarmee alle mijnwerkers voor hun shift naar beneden ging niet zo bijster groot was, maar toch 80 mijnwerkers tegelijk liet zakken, en dat aan een snelheid van 15m/seconde! Ik krijg al kriebels in mijn buik van het idee alleen al. Er stonden authentieke stukken in de simulatie waar mogelijk en verder werd de ervaring zo realistisch mogelijk weergegeven. De simulatie was dus zeker de moeite, ook voor relatief kleine kinderen! Er werd bijvoorbeeld gewaarschuwd vooraleer er veel lawaai kwam.

Daarna gingen we nog door het museum zelf. Voor het museumgedeelte kregen we een Ipad mee waar een audiogids op afspeelde per ruimte. Het museum daarna was voor William en Vince ook héél interessant. Jake en Matthew daarentegen waren het toen wat beu. We hebben het museumbezoek zelf dus maar kort gehouden. Blijkbaar kan je ook een opdrachtenboekje krijgen. Er zat een kleutertje braaf met zijn mama oplossingen te zoeken. Jake en Matthew hadden intussen echt geen zin meer in stilzitten of luisteren naar uitleg. Die andere moeder dacht waarschijnlijk alleen maar wat een drukke kinderen we meehadden (Ze had natuurlijk niet gezien hoe flink ze zich het uur daarvoor gedragen hadden)…Op naar iets actiever dus! Op de B-mine site is niet alleen het museum gelegen, maar ook een gigantische avonturenberg. De jongens klimden samen met papa helemaal naar boven terwijl ik Lewis voedde.

Verder vind je op de B-mine site nog een duikcentrum en enkele grote ketens. Maar die lieten we aan ons voorbijgaan. Je kan dus wel gemakkelijk een ganse dag vullen op deze site.

Praktisch:

  • Toegang kost € 6p.p. (+ €2 voor de simulatie)
  • Kinderen ouder dan 6 jaar betalen € 4 (+ €2 voor de simulatie)
  • In de cafetaria kan je niet met bancontact betalen, maar tegenover het museum bevindt zich een bankautomaat.
  • Voor meer info: http://www.mijnmuseum.be/

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

Wanneer ze hun energie wat kwijt waren reden we verder naar C-mine in Genk. Helaas was het toen al te laat om daar nog binnen te kunnen. Toch was het de moeite om alvast buiten even rond te kijken op de site. Voor de zomer is de hele site ook prachtig ingericht met ligstoelen, ijsjesautomaten, een doolhof en een gigantisch picknicktapijt. En dat allemaal met voldoende respect voor het historische aspect van de site. Knap werk van DIFT. We komen zeker nog een keer terug naar C-mine!

 

 

 

Toerist in eigen land

Eigenlijk zouden we dat vaker moeten doen, zo toerist spelen in eigen land. Bewust naar een stad gaan met het doel je als toerist te gedragen maakt dat je de dingen anders bekijkt. Parels waar je anders gewoon naast kijkt, zijn plots het bezoeken waard. Vorig jaar bezochten we zo o.a. Namen en Luik. Er staan inmiddels nog zoveel to do-steden op ons lijstje dat we amper weten waar te beginnen.

We woonden zelf 6 jaar in het Leuvense vooraleer we de stad weer inruilden voor het Kempisch platteland. In die 6 jaar gingen we tot onze grote schaamte geen enkel Leuvens museum binnen. Als we nu in Leuven komen dan is dat om te werken of om te winkelen. Dringend tijd dus om eens op de rem te gaan staan en Leuven door de toeristische ogen te bekijken.

We kwamen ’s middags toe dus starten we met een lunch bij Würst. We hadden hun haute dogs al eens op de kerstmarkt geprobeerd en wisten dus dat de vegetarische variant overheerlijk is. De kinder dog valt met zijn € 4 trouwens prima mee qua prijs en is voor de oudsten net genoeg, voor Jake en Matthew zelfs te veel. Lewis drinkt de borst, zijn lunch was dus gratis, haha.

Daarna trokken we naar het ladeuzeplein. De jongens waren onder de indruk van de kever van Fabre. William wilde weten waarvoor het kunstwerk stond. Daarna was de universiteitsbib aan de beurt. Inkom is € 7p.p. maar kinderen mogen gratis. Op het gelijkvloers is momenteel een kunstinstallatie van Ivan Grubanov, The summer of nationalism, te bekijken. Daarna gingen we in de grote leeszaal kijken. STILTE. stond er in grote letters. Gelukkig besloten de jongens hun beste kant te laten zien en betraden ze muisstil de zaal. Ze waren onder de indruk. Dat hielp. Lewis begon net op dat moment de allerschattigste gelukzalige zuchtjes te doen. Gelukkig is een baby van 8 weken vertederend. We begonnen met de klim naar de toren, die een schitterend zicht over Leuven geeft. De jongens haakten één voor één af en ook voor mij was het metalen gammel-aanvoelende trapje teveel van het goede. Rik heeft dus alleen mogen genieten van het uitzicht.

In Leuven mag een stop bij Olleke Bolleke trouwens ook niet ontbreken. En wat hadden wij geluk. Het was net happy hour. De snoepzak werd dus iets royaler dan anders gevuld. Eigenlijk wilden we daarna nog naar het M-museum, maar het was inmiddels al redelijk laat in de namiddag. Dus besloten we dat het M-museum zal moeten wachten tot een volgend bezoekje aan Leuven. We gingen het voormalig stadhuis nog bekijken. Nog snel enkele winkeltjes binnen, wat windowshoppen, een taartje eten en afsluiten met een Starbucks voor mama en papa.

We waren op minder dan een uur rijden van huis en toch had ik vandaag een enorm vakantiegevoel.

Abdijsite Herkenrode

Deze uitstap stond al lang op onze bucketlist. We kwamen per toeval op deze mooie abdij door de uitverkoop van Clavis in het voorjaar.

Eerst langs de Claviswinkel om nog een leuk kinderboek te scoren. Had ik al gezegd dat ik verslaafd ben aan kinderboeken? Ik las ooit een artikel waarin de auteur claimde dat je kind zijn IQ met één punt omhoog gaat per boekenschap. Daar zal het alvast niet aan ontbreken. haha! Het werd “De familie Opstap gaat op wereldreis” van Béatrice Veillon. Een aanrader! Ik heb trouwens geen banden noch aandelen bij Clavis, wel grote fan van hun boeken.

Onderweg naar de ingang kwamen we meerdere paren met fotograaf tegen voor huwelijksfoto’s. Een populaire plaats daar precies! De inkomprijs viel prima mee! Dankzij De Gezinsbond zelfs maar € 10 i.p.v. € 14. Die prijs was incl. de audiotour. Voor kinderen was er een koffertje met opdrachten voorzien. Het was gelukkig heel kalm en we hadden heel het museum voor ons alleen. Een privébezoek als het ware. Gelukkig want in de eerste ruimte zet Matthew het op een huilen! Het museum toont de geschiedenis van vroeger tot nu. In die eerste ruimte was het vrij donker en weerklonken er riddergeluiden. William wilde daarentegen kunnen luisteren naar de audiogids.

Gelukkig was de tweede ruimte wat lichter en draaide Matthew bij. Het koffertje met opdrachten zorgde voor afleiding. De meeste opdrachten waren gericht op “ruiken”. Vb. geblinddoekt aan 2 boeken ruiken en raden welke de oudste is. De makers van het koffertje hadden er hun werk van gemaakt. Overal waar er niveauverschil is, zijn liften voorzien. Enig nadeel, voor 2 van die liften moet je je aan de balie melden. Lewis zat ondertussen in de ergobaby, maar we hadden ook de wandelwagen mee. We wilden niet tot last zijn en gelukkig waren het telkens maar een 5tal treden. Net haalbaar om de wandelwagen gewoon te heffen.

Na het hele museum doorlopen te hebben volgde nog de inspiratie- en kruidentuin. Dat was meer naar de zin van Jake en Matthew. En ook daar was er aan kinderen gedacht! Er was een theepotten zoektocht, waarbij elke theepot een opdracht bevatte. De tijd vloog verder voorbij en toen we terug onderweg naar binnen waren kwam de museumbediende ons al tegemoet. Dat het intussen al voorbij 17u was hadden we niet in de gaten.

Bij het inleveren van de koffer volgde nog een laatste zoektocht, die naar “de schatkist van vlieg”! De jongens kregen 2 tips en al snel vonden ze het schatkistje. Dat verdiende nog een beloning!

Waar onze oudsten het vooral binnen interessant vonden, vonden onze jongsten vooral de tuin heel leuk. Het was zeker een geslaagde namiddag. Ze verkopen tickets tot een half uur voor sluitingstijd maar ik raad aan zéker meer tijd te voorzien!

Meer info op: http://www.abdijsiteherkenrode.be/

IMG_5010IMG_4989IMG_4984IMG_4983

SONY DSCSONY DSC

IMG_6635

 

Lierke plezierke

Het is altijd tof om een stad te (her)ontdekken. Vandaag stond Lier op ons menu. Het was ruim 10 jaar geleden dat we nog in het centrum van Lier geweest waren. Ondertussen was er veel veranderd. In de positieve zin dan! Het centrum is meer autovrij, wat heel fijn is voor een stadswandeling. Toch was het gemakkelijk om de auto kwijt te raken én binnen enkele minuten in de stadskern te staan. Waar kom je dat tegenwoordig nog tegen?

We starten onze wandeling doorheen het stadspark waar er momenteel een heleboel te beleven valt met Zomer in het park. De eerste bezienswaardigheid waar we halt hielden was de Zimmertoren. Daar heb ik eigenlijk maar 1 woord voor: Fascinerend!

Hierna stapten we verder naar de grote markt waar het stadhuis met het belfort staat. Het Belfort is trouwens opgenomen in de UNESCO-werelderfgoedlijst. Van daaruit stapten we over de winkelstraat. We waren verwonderd over de drukte op een zondag en de vele winkels die open waren, tot we doorhadden dat het een koopzondag was in het kader van de solden. Er zijn dus waarschijnlijk wel rustigere zondagen om de stad te bezoeken.

Na een sanitaire stop gingen we langs het Begijnhof. Echte begijnen wonen er al een hele tijd niet meer. Maar bewoond zijn de meeste panden wel. Dat merkten we aan de heerlijke soepgeur die uit een van de huisjes kwam. Wat ik speciaal vond was dat de meeste huisjes ook een naam hadden. Deze hangt op een bordje aan de deurtjes.

Nadat we die soep geroken hadden stak de honger de kop op. Ook kleine Lewis, die de hele tijd lekker bij papa in de ergobaby had gezeten, wilde stilaan drinken. We besloten terug naar de auto te gaan en huiswaarts te keren.

België telt eigenlijk zoveel interessante plaatsen. We staan daar soms onvoldoende bij stil dat we cultuur en architectuur niet altijd over de grens moeten gaan zoeken.

Enkele tips:

  • We parkeerden aan de parking van jeugdhuis de Moeve. Deze parking is gratis en binnen enkele minuten ben je in het centrum van Lier!
  • Tot 4 juli is het in het stadspark nog “Zomer in het park” met tal van leuke activiteiten.
  • Aan de zimmertoren zijn tal van leuke etablissementen gelegen en het leek er iets minder druk vergeleken met deze aan de grote markt.

 

Wist je dat…

  • De Zimmertoren heette tot 1928 Corneliustoren. Deze laatste ging eigenlijk afgebroken worden, maar ontsnapte hieraan omdat Louis Zimmer, horlogemaker en (autodidact-)astronoom, de jubelklok schonk aan de stad Lier.
  • Lier wordt ook wel “De poort der kempen” genoemd.
  • Lier bestaat slechts uit 2 deelgemeentes: Lier centrum en Koningshooikt.
  • Lierenaren worden ook wel schapenkoppen genoemd.
  • Het stadhuis is enkel met gids te bezoeken.
  • Het begijnhof is toegankelijk via twee poorten. Eén van die twee poorten wordt ’s avonds afgesloten.

 

Groeifeest

Onze jongens mogen steeds kiezen of ze hun eerste communie doen of we doen een alternatief om te vieren dat ze groot worden. We praktiseren geen geloof thuis dus we laten ze vrij in deze keuze. Dat alternatief is ook héél breed, gaan de van een tuinfeest tot een reis. Zo koos William vorig jaar voor een week in Denemarken met vrienden en familie. We huurden toen een GROOT huis met tuin en nodigden iedereen die hij meewilde uit. Het werd toen een zalige week vol plezier, Legoland, kampvuur, lekker eten, gezelschapsspelletjes, kadootjes,… waar we nog steeds warm op terugkijken.

Dit jaar was Vince aan de beurt. Hij kreeg dus ook de keuze, en in tegenstelling tot William heeft hij wat langer getwijfeld. Een tuinfeest? een reis naar Ijsland werd er even geopperd (toen hij vorige zomer hoorde dat daar geen muggen leven), maar uiteindelijk werd het een verblijf in de Efteling. Achteraf bekeken kwam dit nog mooi uit ook, aangezien een vliegreis zo ver in de zwangerschap niet zo handig meer geweest was.

De Efteling dus. Het verblijf werd geboekt en plannen gemaakt. Omdat we de kosten wat gelijk willen houden én het extra feestelijk wilden maken kozen we voor het luxe huisje in Bosrijk. Het werden 3 wonderlijke dagen daar. Bij aankomst was het huisje versierd en stonden de bubbels klaar. Zalig! We hadden op voorhand ook een marsepeintaart besteld, en die stond klaar in de koelkast. Zo konden we na een eerste dag in het park meteen lekker smullen bij het openen van de kadootjes. Het meest had hij natuurlijk uitgekeken naar het hoofdcadeau, een eigen Ipod Touch. Waarom onze jongens dit cadeau krijgen zullen we een keer uitleggen in een volgende blogpost. Dit is immers een bewuste en doordachte keuze. Een van de andere kadootjes was trouwens een groot soepblik gevuld met schepsnoep. Zalig om dat gezichtje te zien bij het openen! (Gelukkig lag er een blikopener in het huisje, want die bleken we vergeten!) Blijkbaar hebben we hier geen enkele foto van gemaakt – zo jammer! Nodeloos te zeggen dat de inhoud de 3 dagen niet overleefd hebben.

We hadden trouwens echt geluk met het weer (3 dagen droog) én het bleek ook nog eens vrij kalm te zijn. We hebben het héle sprookjesbos uitgebreid bekeken en namen de tijd om echt elk verhaal te beluisteren. We konden ook elke attractie meerdere keren doen en hoefden nergens langer dan 15minuten te wachten. Handig, want buiten het dagelijkse bezoek aan het park, was er ook in Bosrijk meer dan voldoende entertainment, zowel in (bubbelbad, sauna, tv, DVD, …) als buiten (speeltuin, zwembad,…) het huisje. We mochten elke dag een half uur eerder het park in, maar hebben hier nooit gebruik van gemaakt. Lekker relaxed opstaan en ontbijten was meer ons ding. De jongens zijn ook 3 dagen na elkaar gaan zwemmen. Daarbovenop wandelden we elke dag ruim 10km. Dat was trouwens niet de enige gymnastiek die ik kreeg. De laatste dag wilden de jongens graag in een attractie met traptreintjes. Omdat de jongsten er nog niet alleen in mochten gingen we elk met een van hun. Helaas besloot Matthew om NIET mee te trappen. Het was helemaal niet handig om met dikke buik in zo’n krappe plaats het treintje alleen verder getrapt te krijgen. Terwijl ik zowat de ziel uit mijn lijf trapte, gingen we nog steeds maar amper vooruit. Wat was ik blij dat Rik achter ons reed en uiteindelijk met hun treintje ons treintje verder geduwd heeft tot aan het station. Volgens mij hebben we toen voor een vertraging gezorgd waar zelfs de NMBS nog vanop zou kijken. :p

Op voorhand hadden we wat schrik dat we de ervaring van vorig jaar niet zouden kunnen evenaren, en we zijn heel blij dat het tegendeel bewezen is! We sloten de laatste avond nog af met frietjes. Het was alvast een ongelooflijk mooie start van deze paasvakantie!

24u Kopenhagen met een missie

Een gewone zaterdag? Nope! Snel even naar Kopenhagen! Aankomen op zaterdag 8u en terug vertrekken zondag 8u. Vrienden bezoeken, maar vooral een doel voor ogen.

Terug naar het begin van de dag. Zeer vroeg opgestaan. Nee, belachelijk vroeg opgestaan. Snel even tot in Charleroi rijden om mijn vlucht naar Kopenhagen te halen. Voor de eerste keer met Ryanair. Mijn vooroordelen waren niet meteen goed over die maatschappij. En eigenlijk waren ze ongegrond. Al moet ik toegeven dat ik twee keer in een splinternieuw toestel zat.

IMG_7593

IMG_5170

Eens in Kopenhagen rustig richting onze vrienden hun appartement. Met het openbaar vervoer, want ginder werkt dat wel zoals het moet. Niet überstipt maar wel veel beter dan wat wij hier gewoon zijn. Heel frequente metro’s en bussen waar je kan op rekenen. Ook veel netter. Na enkele minuten meteen met de deur in huis gevallen bij de vrienden. Ik ben namens Vicky en mezelf hun gaan vragen om meter en peter te worden. Toch een beetje met een klein hartje. Vooral omdat ze eerste keuze waren en ik er toch maar even voor naar Kopenhagen gevlogen ben. Maar gelukkig waren ze duidelijk opgetogen met de vraag en zeiden ze meteen ja! Goed nieuws dus.

IMG_8868

Het dagje Kopenhagen werd plots nog leuker. Het eerste op de agenda was voetballen onder vrienden. Of eerder onder hun vrienden 🙂 . Voetbal is niet mijn sport om te doen. Telkens ik ga voetballen blesseer ik mezelf. Deze keer was niet anders. Dan maar een raar wandeltje hebben de rest van de dag door een pijnlijke voet 😛 .

IMG_2264

We hebben nadien geprofiteerd van het mooie weer door te gaan stappen aan het water om vervolgens een vegan burger te gaan eten in het centrum. Niet de beste maar smaken deed hij wel. Als dessert zijn we (op licht aandringen van mezelf) nog even gestopt aan Dunkin Donuts in het station. Gewoon omdat het kon.

IMG_7759 2

IMG_2454

Als afsluiter hebben we net als een vorige keer een film gezien. “The Big Lebowski”. De eerste keer voor mij. Waarom weet ik niet, want hij was geniaal. Missie geslaagd en enkele uren later zat ik terug op het vliegtuig naar huis!

IMG_2265

Boeken doe je bij de bron!

Je hoort het nog wel eens dat er boekingskosten bijkomen als je op andere websites een vlucht boekt. “Boh zoveel is da niet”, hoor ik de meeste dan zeggen. Soms zou je toch verbaasd kunnen zijn hoeveel die kosten zijn. Ik neem hier als simpel voorbeeld, vluchten heen en terug naar Berlijn voor één persoon. Telkens dezelfde maatschappij en ook exact dezelfde vluchten. 11 april 21u30 heen en 15 april 06u20 terug. Ik boek geen bagage extra, geen verzekering. Geen extra’s toucourt.

Ik begin bij de airline zelf. Op hun site zonder omweg kom ik op het volgende tarief.

schermafbeelding-2017-03-01-om-11-58-25

Dan zou ik graag naar een veelgebruikte website gaan, “Connections.be”. De vluchten vinden was geen probleem. Tot de som komen die je volledig moet betalen is iets anders.  Eerst krijg je een prijs van €49,90 te zien. Wat op zich al iets meer is dan wat je bij de airline zelf kan vinden, maar toch een mooie prijs. Dan moet je al je gegevens ingeven enkele verzekeringen weigeren om het totale bedrag te zien. Plots staat er zonder dat je er van geïnformeerd werd €20 dossierkost bij in het balkje rechts. Dat de luchthaventaksen inclusief zijn vermelden ze er graag bij! Daardoor kom je op een totaal van €69,90. Wat toch wel wat meer is dan de initiële prijs. Die dossierkost pas op het einde vermelden is niet zo mooi van connections! Dat die erbij kwam wisten ze toch al van in het begin!

Toegegeven, ze zijn niet allemaal hetzelfde bedje ziek. “Expedia.be” vraagt hetzelfde bedrag voor de vluchten en rekende (in dit geval in ieder geval toch al) geen extra kosten aan. Op het einde van de rit kwam je dus ook uit op €45,98.

schermafbeelding-2017-03-01-om-12-06-19

Om aan te tonen dat we hier niet van een alleenstaand geval spreken zal ik nog een voorbeeld geven. “Cheaptickets.be” . Ze beloven al veel met de naam van hun website 😉 . Het tegendeel bleek waar na kort zoeken. Voor de vluchten allen al kwam ik op €48,90. Daarna vragen ze je of je interesse hebt in een verzekering voor als de airline failliet zou gaan. Menen ze dit nu? Het is dat de Europese airlines vogel voor de kat zijn en er wekelijks wel een grote failliet gaat?? Je klikt op het bolletje neen en vervolgt het door op “ga verder” te klikken. Om dan een agressieve banner in je gezicht te krijgen waar ze je toch aanraden deze verzekering te nemen. Het doet vermoeden dat ze eerder voor zichzelf willen dat je die neemt dat voor u als passagier.

schermafbeelding-2017-03-01-om-12-00-39

Weeral “nee, dank je” kiezen, al je gegevens ingeven. En wat zien we? Dat ze net als die andere site, plots extra kosten aanrekenen. Niet alleen staat er plots €19 bovenop het totaal.

schermafbeelding-2017-03-01-om-12-01-33

Ze geven ook totaal niet aan waarvan deze komen. Dus kon het even niet laten op twitter te gaan vragen wat hun theorie hier achter is. (gebaseerd op een andere vlucht)

Daarnaast vragen ze net als connections.be een kost om te betalen met Mastercard, maar wel een veel hoger bedrag ,€9,99!!

Ik hoor sommigen denken dat dit een alleenstaand geval is. Dat is het zeker niet. Bij elke andere opzoeking die ik deed kwam ik op hetzelfde resultaat. Extra kosten bij dezelfde sites. Sommigen doen dat niet en zou ik er ook graag voor willen complimenteren! Bij de bron ben je het beste af. Geen omwegen en als er iets mis is zit je ook meteen bij de juiste persoon. Mijn ervaring uit het verleden is ook zo dat als er iets misloopt, dat de reisbureaus je niet beter kunnen helpen met hun “bemiddeling”. Boeken bij bv Expedia kost niets extra, maar ze beloven ook niets extra.