Toerist in eigen land

Eigenlijk zouden we dat vaker moeten doen, zo toerist spelen in eigen land. Bewust naar een stad gaan met het doel je als toerist te gedragen maakt dat je de dingen anders bekijkt. Parels waar je anders gewoon naast kijkt, zijn plots het bezoeken waard. Vorig jaar bezochten we zo o.a. Namen en Luik. Er staan inmiddels nog zoveel to do-steden op ons lijstje dat we amper weten waar te beginnen.

We woonden zelf 6 jaar in het Leuvense vooraleer we de stad weer inruilden voor het Kempisch platteland. In die 6 jaar gingen we tot onze grote schaamte geen enkel Leuvens museum binnen. Als we nu in Leuven komen dan is dat om te werken of om te winkelen. Dringend tijd dus om eens op de rem te gaan staan en Leuven door de toeristische ogen te bekijken.

We kwamen ’s middags toe dus starten we met een lunch bij Würst. We hadden hun haute dogs al eens op de kerstmarkt geprobeerd en wisten dus dat de vegetarische variant overheerlijk is. De kinder dog valt met zijn € 4 trouwens prima mee qua prijs en is voor de oudsten net genoeg, voor Jake en Matthew zelfs te veel. Lewis drinkt de borst, zijn lunch was dus gratis, haha.

Daarna trokken we naar het ladeuzeplein. De jongens waren onder de indruk van de kever van Fabre. William wilde weten waarvoor het kunstwerk stond. Daarna was de universiteitsbib aan de beurt. Inkom is € 7p.p. maar kinderen mogen gratis. Op het gelijkvloers is momenteel een kunstinstallatie van Ivan Grubanov, The summer of nationalism, te bekijken. Daarna gingen we in de grote leeszaal kijken. STILTE. stond er in grote letters. Gelukkig besloten de jongens hun beste kant te laten zien en betraden ze muisstil de zaal. Ze waren onder de indruk. Dat hielp. Lewis begon net op dat moment de allerschattigste gelukzalige zuchtjes te doen. Gelukkig is een baby van 8 weken vertederend. We begonnen met de klim naar de toren, die een schitterend zicht over Leuven geeft. De jongens haakten één voor één af en ook voor mij was het metalen gammel-aanvoelende trapje teveel van het goede. Rik heeft dus alleen mogen genieten van het uitzicht.

In Leuven mag een stop bij Olleke Bolleke trouwens ook niet ontbreken. En wat hadden wij geluk. Het was net happy hour. De snoepzak werd dus iets royaler dan anders gevuld. Eigenlijk wilden we daarna nog naar het M-museum, maar het was inmiddels al redelijk laat in de namiddag. Dus besloten we dat het M-museum zal moeten wachten tot een volgend bezoekje aan Leuven. We gingen het voormalig stadhuis nog bekijken. Nog snel enkele winkeltjes binnen, wat windowshoppen, een taartje eten en afsluiten met een Starbucks voor mama en papa.

We waren op minder dan een uur rijden van huis en toch had ik vandaag een enorm vakantiegevoel.

Een gedachte over “Toerist in eigen land

  1. […] Donderdag maakten we Leuven onveilig. […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s