Cars 3

Eind vorige week was het eindelijk zover. Na lang uitkijken kwam die derde Cars in avant-premiere uit. De eerste keer dat de jongens daar reclame van zagen waren ze al verkocht. Ook toen er nog geen sprake was van die derde film lieten ze zich door iedereen wijsmaken dat er al een derde film was. Om maar duidelijk te maken, de Cars reeks is een succes hier.

Vorige zondag gingen we naar UGC in Mechelen. Want zo heet die nu. Voor de jongens blijft het wel de Utopolis. Het was de vier oudste zonen en ikzelf. Mama bleef thuis met Lewis. Met zo’n bende zie ik altijd dat ik goed op tijd ben zodat ik goede plaatsen heb waar ze al eens zot kunnen doen. Liefst van al een rij met een gangpad voor, zonder helemaal vooraan te zijn. Jammer genoeg denken er zo wel meerdere mensen over. Tegen dat we in de zaal waren was die rij al bijna helemaal bezet. Alleen aan de uiterste kant waren er nog meerdere plaatsen. Ideaal dus. Maar terwijl we er naartoe stapte gingen drie mensen nog snel van de achterste rij tot die rij. Daardoor waren er vier plaatsen vrij, drie bezet en dan nog één vrij. Dus ik vraag vriendelijk of de drie personen één zitje kunnen opschuiven. Dat was zonder de papa in het gezelschap gerekend. Ik werd gediend met, “Want er is niet genoeg plaats in de zaal za!” Een avant-premiere van Cars 3 op een namiddag in het weekend, wat denken jullie?

IMG_6616

Ons plaats ingenomen en genoten van een film die me aangenaam verraste voor een derde in een reeks te zijn. Het viel me in de film vooral op hoe ze proberen minder een geslachtsrol aan te meten bij de nieuwe personages. Wat een goeie zaak is! Ondanks dat de film een beetje aan de lange kant was waren de jongens heel tevreden. Ze vinden hem zelfs beter dan Verschrikkelijke Ikke 3 !

Week 2

Een overzichtje van onze vakantie uitstappen zodat we hopelijk op het einde van de zomer kunnen terugkijken op een rijk gevulde vakantie.

Maandag

Op maandag gingen we blauwe bessen plukken in de mooiste zelfpluktuin die we tot nu toe ontdekten. In de namiddag waren alle bessen al op! ’s avonds gingen Rik en de jongens nog het beste van zichzelf geven op the Classic in Tessenderlo. Na al het geloop maakten de jongens nog een tijdje het (enorme) springkasteel onveilig. De dag werd afgesloten met frietjes! Feest!

IMG_2621

Dinsdag

Dinsdag werd gestart met een tandarts afspraak. Tijdens de consultatie van vorige week werd een gaatje gevonden dat moest gevuld worden. ai!ai! Voor de rest van de dag hielden we het rustig en speelden we vooral in de tuin.

Woensdag

Het weer zat niet zo mee woensdag. Een namiddagje binnenspeeltuin dan maar. Altijd leuk!

Donderdag

Donderdag maakten we Leuven onveilig.

IMG_8207

Vrijdag

In de voormiddag gingen we samen wandelen. Lewis begint de wandelwagen eindelijk een beetje leuk te vinden. Onze wandelig eindigde met een koffie, appeltaart én de speeltuin! ’s middags moest iedereen in bad wegens zanddouches. Rik had wat me-time op de planning staan in de vorm van Rock Herk. Ik maakte pannenkoeken voor de jongens en vervolgens maakten we de living lekker donker voor een home cinema ervaring. De rest van de avond spendeerde ik aan het fixen van Vince zijn Pokémon Go. Op de een of andere manier was hij “ineens” uitgelogd. En natuurlijk onthouden wij zulke zaken als username of paswoord niet. En het papiertje waarop we dat hadden geschreven waren ze natuurlijk kwijt. Maar oké, na 3uur heb ik het opgelost gekregen. Vince blij, ik blij!

IMG_2235

IMG_4041

Zaterdag

Onze zaterdag spendeerden we in limburg op B-mine en C-mine. Echt de moeite!

Zondag

Zondagochtend gingen William en Vince zwemmen. In de namiddag ging Rik met de jongens naar de bioscoop voor Cars 3.

Be-MINE & C-Mine

SONY DSCSONY DSCSONY DSCIMG_2634

Het mijnmuseum in Beringen was één van de musea die op onze bucket list stond voor deze zomer. We wisten op voorhand niet wat we konden verwachten van dit museum. Bezorgd vroeg ik aan de museumbediende of de ondergrondse simulatie niet te eng ging zijn voor onze kleinste jongens. Ze stelde ons meteen gerust dat de simulatie heel kindvriendelijk was. Deze simulatie met gids start drie keer per dag. Vermits we er pas na twaalven waren besloten we eerst de simulatie te doen en pas daarna de rest van het museum. In de cafetaria zou de gids ons oppikken.

Na een koffietje was daar de gids: Paul – “Polleke”. Paul heeft zelf jarenlang in de mijn van Beringen gewerkt. Hij nam ons mee naar de kelder. We waren met een 20tal bezoekers, wat maakte dat we de uitleg goed konden volgen. De museumbediende had trouwens gelijk want de simulatie werd heel kindvriendelijk aangepakt en ook voor hun vragen was er ruimte. Stap voor stap ontdekten we hoe het er in een mijn aan toe ging. Onze kennis werd serieus bijgespijkerd. We leerden over stempels, mijngas, pijlers, schachten,… Zo wist ik bijvoorbeeld niet dat de liftkoker waarmee alle mijnwerkers voor hun shift naar beneden ging niet zo bijster groot was, maar toch 80 mijnwerkers tegelijk liet zakken, en dat aan een snelheid van 15m/seconde! Ik krijg al kriebels in mijn buik van het idee alleen al. Er stonden authentieke stukken in de simulatie waar mogelijk en verder werd de ervaring zo realistisch mogelijk weergegeven. De simulatie was dus zeker de moeite, ook voor relatief kleine kinderen! Er werd bijvoorbeeld gewaarschuwd vooraleer er veel lawaai kwam.

Daarna gingen we nog door het museum zelf. Voor het museumgedeelte kregen we een Ipad mee waar een audiogids op afspeelde per ruimte. Het museum daarna was voor William en Vince ook héél interessant. Jake en Matthew daarentegen waren het toen wat beu. We hebben het museumbezoek zelf dus maar kort gehouden. Blijkbaar kan je ook een opdrachtenboekje krijgen. Er zat een kleutertje braaf met zijn mama oplossingen te zoeken. Jake en Matthew hadden intussen echt geen zin meer in stilzitten of luisteren naar uitleg. Die andere moeder dacht waarschijnlijk alleen maar wat een drukke kinderen we meehadden (Ze had natuurlijk niet gezien hoe flink ze zich het uur daarvoor gedragen hadden)…Op naar iets actiever dus! Op de B-mine site is niet alleen het museum gelegen, maar ook een gigantische avonturenberg. De jongens klimden samen met papa helemaal naar boven terwijl ik Lewis voedde.

Verder vind je op de B-mine site nog een duikcentrum en enkele grote ketens. Maar die lieten we aan ons voorbijgaan. Je kan dus wel gemakkelijk een ganse dag vullen op deze site.

Praktisch:

  • Toegang kost € 6p.p. (+ €2 voor de simulatie)
  • Kinderen ouder dan 6 jaar betalen € 4 (+ €2 voor de simulatie)
  • In de cafetaria kan je niet met bancontact betalen, maar tegenover het museum bevindt zich een bankautomaat.
  • Voor meer info: http://www.mijnmuseum.be/

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

Wanneer ze hun energie wat kwijt waren reden we verder naar C-mine in Genk. Helaas was het toen al te laat om daar nog binnen te kunnen. Toch was het de moeite om alvast buiten even rond te kijken op de site. Voor de zomer is de hele site ook prachtig ingericht met ligstoelen, ijsjesautomaten, een doolhof en een gigantisch picknicktapijt. En dat allemaal met voldoende respect voor het historische aspect van de site. Knap werk van DIFT. We komen zeker nog een keer terug naar C-mine!

 

 

 

Challenge Update

Halverwege de frisdrank-challenge ondertussen. Tijd om een eerste balans op te maken.

De challenge startte heel goed, want op 1 juli had ik eigenlijk al enkele dagen geen frisdrank meer gedronken. De eerste dagen gingen goed al had ik op dag 3 en 4 wat hoofdpijn. Ontwenningsverschijnsel of toeval? Op 5 juli zondigde ik. Een etentje bij Colmar zonder frisdrank? Dat ging niet. Niet dat ik helemaal los ging, maar de Cola zero smaakte wel. 2 dagen later op het springkastelenfestival kon ik me wel inhouden en bleef het bij plat water.

Ik dronk wat meer (ongezoete!) koffie en thee, maar vooral héél véél water. Wat ik op voorhand niet gedacht had is dat het me ook lukte om van de fruitsappen af te blijven. Die bevatten immers quasi evenveel suiker dan frisdrank.

De grootste uitdaging lag vooral in de uitstapjes. Ik blijf € 2 betalen voor een plat watertje een beetje aanvoelen als afzetterij. Maar het lukte! Ik bestelde steevast water! Om de impuls-dorst aan de kassa te kortsluiten probeer ik er nu steeds aan te denken een drinkbusje water mee in de auto te nemen.

Op de weegschaal maakte het trouwens voorlopig geen verschil. Misschien in de tweede helft van juli wel?

Papa kan het nog (een beetje)

Na 7 jaar, een lange tijd dus. Eindelijk eens naar een festival(letje) geweest. En eigenlijk is het zelf erger dan dat. Want in 2010 was het bij één dag Pukkelpop gebleven. En daarvoor was het van 2007 geleden dat Vicky en ik het ene festival na het andere bezochten. De “festivalhouder” van StuBru is er bijna niks tegen 😀 . Van Pinkpop tot Graspop en van Rock Werchter tot Pukkelpop. Tot op het moment waarop we pretty much alle bands gezien hadden die we op onze to see lijst hadden staan.

Ondertussen zijn we tien jaar verder en hoor ik nog steeds graag muziek. Zijn er terug enkele bands op mijn lijstje komen prijken. Waaronder Equal Idiots, Tout Va Bien (in mindere mate omwille van te onbekend voor mezelf) en toch nog eens Millionaire met hun nieuwe album. Alle stonden ze gisteren op Rock Herk.

IMG_3258

Toch even terug wennen, zo op een modderige weide gaan staan om wat bands te bekijken. De laatste jaren was het alleen concertzalen. En dat blijft toch wat anders. Meteen Equal Idiots gaan bekijken. Ondanks dat ze nog maar net hun debuutalbum hebben uitgebracht, had ik hoge verwachtingen. Maar over het algemeen verwacht ik veel energie van hun genre. Komt daarbij dat het Kempenzonen zijn. Dus ik ging ze in ieder geval verstaan, haha! Ze losten de verwachtingen deels in. Ze speelden goed. Ik ben gewoon niet meer die puber van 10 jaar geleden die compleet los gaat vooraan aan het podium.

IMG_5168

Dan was het tijd om zoals vroeger nog eens veel te veel vettig eten te gaan binnenspelen. Nuja. Een vegan burger, kunnen we dat daar onder klasseren? En net daarom kwam er nadien nog een pizza bij. Om later op de avond nog een bamischijf en wat loempia’s bij te proppen. Gewoon omdat het kon!

FullSizeRender 2

Terug naar de muziek! Tout Va Bien om precies te zijn. Aangenaam verrast geweest. Geen moment gedacht dat het slecht was. Maar eigenlijk was ik toen al aan het wachten op Millionaire. Na de band Dinosaur Jr compleet te negeren was het er eindelijk tijd voor. Ik had hoge verwachtingen en tegelijkertijd schrik voor een enorme teleurstelling. Het was zoals vroeger een stabiele band die wist wat ze deden en daar mee scoren bij hun fans. Alleen de passage van een of andere Canadese zangeres voor de helft van een nummer was totaal overbodig. Een zeer lange versie van Champagne was dan weer machtig!

IMG_9838

Vlak daarna speelde Dr.Lektroluv. Ik had hem ooit al eens gezien. Maar man wat is het moeilijk stilstaan als die staat te spelen! Na een tijdje toch naar huis gegaan en rustig in het eigen bedje gaan slapen. Camping is toch niet meer aan mij besteed!

Toerist in eigen land

Eigenlijk zouden we dat vaker moeten doen, zo toerist spelen in eigen land. Bewust naar een stad gaan met het doel je als toerist te gedragen maakt dat je de dingen anders bekijkt. Parels waar je anders gewoon naast kijkt, zijn plots het bezoeken waard. Vorig jaar bezochten we zo o.a. Namen en Luik. Er staan inmiddels nog zoveel to do-steden op ons lijstje dat we amper weten waar te beginnen.

We woonden zelf 6 jaar in het Leuvense vooraleer we de stad weer inruilden voor het Kempisch platteland. In die 6 jaar gingen we tot onze grote schaamte geen enkel Leuvens museum binnen. Als we nu in Leuven komen dan is dat om te werken of om te winkelen. Dringend tijd dus om eens op de rem te gaan staan en Leuven door de toeristische ogen te bekijken.

We kwamen ’s middags toe dus starten we met een lunch bij Würst. We hadden hun haute dogs al eens op de kerstmarkt geprobeerd en wisten dus dat de vegetarische variant overheerlijk is. De kinder dog valt met zijn € 4 trouwens prima mee qua prijs en is voor de oudsten net genoeg, voor Jake en Matthew zelfs te veel. Lewis drinkt de borst, zijn lunch was dus gratis, haha.

Daarna trokken we naar het ladeuzeplein. De jongens waren onder de indruk van de kever van Fabre. William wilde weten waarvoor het kunstwerk stond. Daarna was de universiteitsbib aan de beurt. Inkom is € 7p.p. maar kinderen mogen gratis. Op het gelijkvloers is momenteel een kunstinstallatie van Ivan Grubanov, The summer of nationalism, te bekijken. Daarna gingen we in de grote leeszaal kijken. STILTE. stond er in grote letters. Gelukkig besloten de jongens hun beste kant te laten zien en betraden ze muisstil de zaal. Ze waren onder de indruk. Dat hielp. Lewis begon net op dat moment de allerschattigste gelukzalige zuchtjes te doen. Gelukkig is een baby van 8 weken vertederend. We begonnen met de klim naar de toren, die een schitterend zicht over Leuven geeft. De jongens haakten één voor één af en ook voor mij was het metalen gammel-aanvoelende trapje teveel van het goede. Rik heeft dus alleen mogen genieten van het uitzicht.

In Leuven mag een stop bij Olleke Bolleke trouwens ook niet ontbreken. En wat hadden wij geluk. Het was net happy hour. De snoepzak werd dus iets royaler dan anders gevuld. Eigenlijk wilden we daarna nog naar het M-museum, maar het was inmiddels al redelijk laat in de namiddag. Dus besloten we dat het M-museum zal moeten wachten tot een volgend bezoekje aan Leuven. We gingen het voormalig stadhuis nog bekijken. Nog snel enkele winkeltjes binnen, wat windowshoppen, een taartje eten en afsluiten met een Starbucks voor mama en papa.

We waren op minder dan een uur rijden van huis en toch had ik vandaag een enorm vakantiegevoel.

Run, Jake, Run!

100% kans op neerslag. Dat was de voorspelling voor 19u gisteren. Gelukkig zit het KMI er wel eens naast. Om dat uur moesten de jongens beginnen aan hun kids run. Jake en Matthew voor de eerste keer!

FullSizeRender

Ondanks de voorspellingen zijn we toch naar Tessenderlo gereden. Snel ingeschreven en klaargemaakt om te lopen. Tegen deze tijd waren de voorspellingen helemaal omgeslagen en kwam de zon er zelfs wat door. Voor het geval dat, hadden we wel een plan B waar we binnen konden zitten. Mezelf ineens ook ingeschreven voor de 10km die een uurtje na de kids run was. De start en finish liggen bij dit event op twee verschillende plaatsen. Dus nog even moeten haasten om op tijd te zijn. De jongens heel blij dat de figuren van Verschrikkelijke Ikke er rondliepen. Daardoor waren Jake en Matthew al helemaal psyched nog voor ze aan konden sluiten in de rij.

De oudste twee gingen meer naar voor omdat ze veel sneller lopen dan Jake en Matthew, waarmee ik ging meelopen. Eenmaal vertrokken kon het niet snel genoeg gaan voor Matthew. Jake was een heel ander verhaal. Zo’n 200m was geen probleem. De 800m die volgde was een en al Jake aansporen toch iets meer moeite te doen. Wanneer we aankwamen aan de finish was hij wel super trots!

Zoals altijd was het finish gebied ingericht met springkasteel en dergelijke. Zo hadden de jongens dus een bezigheid terwijl Vicky zich met Lewis bezig kon houden. Snel even ons picknickdeken gehaald en opengegooid. Geen jongens die zich verveelde dus!

IMG_2354

Een kleine 55 minuten later kwam ik aan en was het tijd om naar huis te gaan om de jongens veel te laat, maar wel trots in bed te leggen.

IMG_2366